نکته نگار


وقتی سرمان را روی متکا می‌گذاریم

از خدا یقین و ایمان بخواهید.
زید بن حارثه حال نداشت و به ستون مسجد تکیه داده و نشسته بود.
حضرت فرمودند: «یا زید، کَیفَ اَصبَحتُ؟» چگونه صبح کردی؟
عرض کرد: «اَصبَحتُ موقناً.» صبح کردم در حال یقین.
حضرت فرمودند: «هر چیزی نشانه ای دارد، نشانه‌ی یقین تو چیست!؟»
زید عرض کرد: «نشانه‌ی یقین من این است که شب ها از یقین خوابم نمی‌برد. صدای غرش آتش جهنم را می‌شنوم و نعمت های بهشت را هم می‌بینم.»

حال ما هم خیلی جالب است، وقتی سرمان را روی متکا می‌گذاریم، عالم را آب ببرد، ما را خواب می‌برد. صبح هم بعضی ها را باید با منجنیق برای نماز صبح بیدار کرد. این به خاطر این است که ایمان و یقین نداریم. کسی که نماز صبح، حتی نماز شبش قضا شود، ایمان ندارد.
آیت الله حسن زاده آملی در کتاب الهی نامه خود می گوید:

هر که سحر ندارد                از خود خبر ندارد

یعنی خودش را نشناخته و نمی‌داند کیست...

آیت الله مجتهدی تهرانی


تصاویر فیلم: ایستاده در غبار


ایستاده در غبار

ایستاده در غبار فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمدحسین مهدویان و تهیه‌کنندگی حبیب‌الله والی‌نژاد محصول سال ۱۳۹۴ سازمان هنری رسانه‌ای اوج است.
این فیلم برای حضور در بخش نگاه نو سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر انتخاب شد. ایستاده در غبار سیمرغ بلورین بهترین فیلم جشنواره فیلم فجر ۱۳۹۴ را از آن خود کرد.
فیلم ایستاده در غبار در تاریخ ۱۹ خرداد ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شده‌است.

خلاصه داستان

احمد متوسلیان که دوران نوجوانی‌اش را در سکوت گذرانده و اکنون بزرگتر شده، فرمانده لشکری می‌شود که باید در دروازه‌های خرمشهر با دشمن بجنگند. اما سرنوشت او فرسنگ‌ها دورتر از مرزهای ایران رقم می‌خورد. این فیلم دربارهٔ زندگی احمد متوسلیان است.

از نگاه من

این فیلم فیلمی است بسیار عجیب در مورد زندگی یکی از رزمندگان اسلام که به مانند هر شهید دیگری به نوبه خود جان خود را فدای اسلام کرد؛ عجیب فیلمی است این فیلم، آدم فکر می کند که کسی که شهید می شود قبل از شهادتش مثلا چه آدمی خاص یا مهمی بوده است؛ لازم نیست که حتما برای فدا شدن در راه خدا آدم بزرگ و خاصی بود (از هر لحاظ)، مهم قلب و دل و جان آدمی است که در این فیلم در مورد حاج احمد متوسلیان هرچند ناقص ولی بسیار عالی به تصویر کشیده است.


ترجمه قرآن

ترجمه قرآن پیشینه بسیار کهنی دارد و به صدر اسلام برمی‌گردد؛ اما نخستین ترجمه کامل قرآن به زبان فارسی، در قرن چهارم قمری انجام شده است. گفته‌اند:‌ نخستین مترجم قرآن سلمان فارسی بوده است که بسم الله الرحمن الرحیم را «به نام یزدان بخشاینده» ترجمه کرد.
ترجمه قرآن به زبان‌های اروپایی، در آغاز توسط کشیشان و راهبان مسیحی انجام شد. آنها به منظور اشکال‌گرفتن به اسلام در مباحث کلامی، عبارت‌هایی از آن را ترجمه کردند. نخستین ترجمه کامل لاتین قرآن، در قرن ششم قمری(دوازدهم میلادی) نوشته شده است.

قرآن


قرائت‌های مختلف از قرآن

تا قرن چهارم هجری، قرائت‌های گوناگونی از قرآن میان مسلمانان رواج داشته است. مهم‌ترین عوامل اختلاف قرائت‌ها را وجود قرآن‌های متفاوت میان مسلمان‌ها، ابتدایی‌بودن خط عربی، نقطه‌ نداشتن حروف، خالی‌بودن حروف از حرکات، وجود لهجه‌های مختلف و اِعمال سلیقه قاریان قرآن(کسانی که قرآن را آموزش می‌دادند) دانسته‌اند.
در قرن چهارم قمری، ابن مجاهد، استاد قاریان بغداد، هفت قرائت را از میان همه قرائت‌ها برگزید. قاریان این قرائت‌ها به قُرّاء سبعه مشهورند. از آنجا که هر یک از این قرائت‌ها با دو روایت، نقل شده است، از این پس چهارده قرائت از قرآن مورد قبول مسلمانان قرار گرفت.
اهل سنت معتقدند قرآن، وجوه لفظی گوناگونی دارد و افراد می‌توانند بر طبق هر یک از آن وجوه که می‌خواهند، آن را قرائت کنند؛ اما عالمان شیعه می‌گویند: قرآن تنها با یک قرائت نازل شده است و امامان شیعه صرفا به جهت آسان‌گیری، خواندن قرآن با قرائت‌های مختلف را اجازه داده‌اند.
قرائت شایع در میان مسلمانان، قرائت عاصم با روایت حفص است. گروهی از قرآن‌پژوهان معاصر شیعه، تنها این قرائت را صحیح و متواتر دانسته و گفته‌اند:‌ دیگر قرائت‌ها از پیامبر گرفته نشده و حاصل اِعمال سلیقه قاریان آنها بوده است.

قرآن

۱ ۲ ۳ . . . ۷ ۸ ۹
«به نام یزدان بخشاینده»
در این وبلاگ هر مطلب یک نکته طلقی میشود؛ نکته ای که ممکن است همه بدانند ولی آن را فراموش کرده باشند، یا ممکن است بخاطر اطلاع کم و ناآگاهی، کسانی از آن نکته به صورت اشتباه برداشت کنند و سوءاستفاده کنند و دچار گمراهی دیگران شوند.
به این نکته نگار هر نقدی به نکته هایش قابل احترام است و متقابلاً برای رفع اشتباه پاسخ داده میشود.
طراحی توسط عرفان و تغییرات توسط حمید قدرت گرفته از بیان